ik veranker mijn klauwen
in voorbije jaren
zelfs
in geleefde levens
voedt mij aan de bron
van hen die liefhadden
en schreven
met bloedende pen
hun nagels trekken
kunstige krassen
doorheen
mijn late bestaan
alsof zij antwoorden
in hun eigen taal
die
van de vergeten doden
In de winter zag de pot van onze
Leuvense stoof warmrood,
Ik genoot dan meestal,
met mijn voeten op de stoof,
van de warmte die bloemen op
mijn benen tekende, terwijl
de geur van stoofperen vanuit de oven
als een verlichtende geest opsteeg.
In de winter stond de bolle waterketel,
zo zwart als Moor, te zingen naast de
slanke blinkende koffiekan;
wanneer de ketel met zijn hete tuit de kan
had gepenetreerd zweefden aroma’s
van verse koffie de woonplaats rond.
daarna zat heel onze familie
bij de Leuvense stoof,
te genieten van een vers
geschonken “sjatteke-kaffee”
tot het onderste uit de kan -
en ook de stoof was gedoofd.
persbericht
Frouke Arns uit Malden heeft de Meander Dichtersprijs 2010 gewonnen.
Zij kreeg 26% van de stemmen van de lezers van Meander (http://meandermagazine.net). An Vandesompele eindigde op de tweede plaats met 21% van de stemmen. Carl de Strycker kreeg 17% van de stemmen en werd derde.
Frouke krijgt een geldbedrag van 350 euro. De dichteres wordt gehuldigd tijdens de Nederlandse presentatie van de bundel 'Nog een lente', die op 11 februari in Perdu in Amsterdam plaatsvindt. In die bundel staan ook vier gedichten van haar.
Frouke Arns is in 1964 geboren in het Duitse Handorf. Ze werd tweetalig opgevoed – Nederlands en Duits – en studeerde Engelse Taal- en Letterkunde in Nijmegen. Zie http://meandermagazine.net/wp/2009/02/weltschmerz-om-zatopek voor een interview met haar en de gedichten waarmee ze de prijs heeft gewonnen.
De lezers van Meander konden kiezen uit zes genomineerden. Die genomineerden waren eerder door een jury gekozen uit de dichters die in 2010 werden voorgesteld in de Meanderrubriek Dichters (http://meandermagazine.net/wp/cat/dichters). De jury bestond uit Joost Baars, Eva Cox, Ellen Deckwitz, Alain Delmotte en Jos Versteegen.
In 2009 werd de Meander Dichtersprijs gewonnen door Ellen Deckwitz en in 2008 door Vicky Francken.
Zie voor nadere informatie over de wedstrijd: http://meandermagazine.net/wp/cat/wedstrijden.
Informatie over de bundel 'Nog een lente'is te vinden op: http://meandermagazine.net/wp/cat/bundel.
Frouke Arns is tijdelijk te bereiken via winnaar2010@meanderwedstrijd.info.
Gedichtendag is hét poëziefeest van Nederland en Vlaanderen. Op 28 januari 2010 staat de poëzie al voor de elfde keer centraal. Kranten, tijdschriften, het internet, radio en televisie gonzen die dag iets poëtischer. Honderden scholen, bibliotheken, boekhandels, bedrijven en particulieren organiseren evenzoveel activiteiten, zoals: voordrachten, lezingen, tentoonstellingen, poëzie-wandelingen en schrijfwedstrijden.
* Abdelkader Benali, De stem van mijn moeder (De Arbeiderspers)
* Fleur Bourgonje, Verdwijnpunt (De Arbeiderspers)
* Désanne van Brederode, Door mijn schuld (Querido)
* Walter van den Broeck, Terug naar Walden (Meulenhoff/Manteau)
* Bernard Dewulf, Kleine dagen (Atlas)
* Mensje van Keulen, Een goed verhaal (Atlas)
* Marie Kessels, Ruw (De Bezige Bij)
* Herman Koch, Het diner (Anthos)
* Tom Lanoye, Sprakeloos (Prometheus)
* Edzard Mik, Goede tijden (De Bezige Bij)
* Nelleke Noordervliet, Zonder noorden komt niemand thuis (Augustus)
* Cees Nooteboom, ’s Nachts komen de vossen (De Bezige Bij)
* Thomas Rosenboom, Zoete mond (Querido)
* Toon Tellegen, Het vertrek van de mier (Querido)
* Peter Terrin, De bewaker (De Arbeiderspers)
* Annelies Verbeke, Vissen redden (De Geus)
* Thomas Verbogt, Verdwenen tijd (Nieuw Amsterdam)
* Christiaan Weijts, De etaleur (De Arbeiderspers)
De shortlist met zes nominaties wordt op maandag 22 maart in de Nieuwe Kerk in Amsterdam bekendgemaakt.
persbericht
POËTHEMENT VIERT VOOR DE ACHTSTE KEER DICHTERSDAG
De Eindhovense dichters vonden indertijd ook dat er een dag moest zijn, waar algemeen de aandacht op de plaatselijke dichters werd gericht. Dat vonden wij in 2002 al door mee te doen met de Amsterdamse Vrije Boekendagen. In de bundel ‘Om het nooit gezegde’ komen wij, naast de Amsterdamse dichters, namen tegen van dichters uit de stad. De viering van deze, inmiddels Internationale Dichtersdag, verliep in de loop van de jaren op verschillende locaties zoals: Café Kraaij & Balder, het kunstenaarscentrum De Fabriek en de laatste jaren in de Centrale Bibliotheek Eindhoven in deWitteDame.
Het thema van de Dichtersdag 2010 is ‘Over de Grens’. Deze keer treedt een 30- tal dichters op om hun interpretatie hiervan ten gehore te brengen. De optredens zijn verspreid over twee locaties in de bibliotheek zodat het publiek de keuze heeft wie ze willen beluisteren. Herman Vos, voorzitter van de Dichterskring Helmond, neemt de presentatie van een podium op zich, de ander door de dichters Angela Polderman en Pierre Maréchal.
Deze avond presenteert de huidige Stadsdichter van Eindhoven Arnoud Rigter zijn afscheidsbundel ‘De Onaangebroken Stad’*. De voorzitter van de Stichting Poëthement Eindhoven, Jacob Bisschops, heeft een interview met Arnoud Rigter.Wim Daniëls, voorzitter van de Stichting Literatuur Stimuleringsprijs Eindhoven zal de bundel aan de Stadsdichter overhandigen. De bekende tekstschrijver Bart de Groof heeft eveneens iets met grenzen, vertelt over zijn nieuwe Cabaret ‘Majesteit is moe’ en presenteert zijn bundel ‘Zingende Dichter’*, Lau Kanen presenteert zijn hertaalde boek ‘Schubert in het Nederlands’ met gedichten van Goethe, Schiller, Schlegel, Mayerhofer, Schober, Seidi en anderen*. Derrel Niemeijer zijn eigenzinnige CD met gedichten: ‘4 every+1 sound=noise!’ Een vijftal leerlingen uit de cursus Poëzie van het Centrum voor de Kunsten Eindhoven dragen voor uit hun werk. Het programma wordt muzikaal omlijst door de dichter Patrick van Schaijk en de allround muzikant Harry van den Berg. Ook dit jaar kunnen schrijvers en dichters hun bundels verkopen of onderling ruilen. De Openbare bibliotheek sluit voor bezoekers om 20.00 uur.Geïnteresseerde bezoekers voor Poëthement moeten voor die tijd aanwezig zijn.
Waar: Openbare Bibliotheek Eindhoven
Locatie Centrum deWitteDame.
Tel: 040-2604260
Wanneer: Donderdag 28 januari a.s.
Tijd: Podium 1: 18.45- 20.00 uur
Podium 2: 19.00- 22.00 uur
Om 20.00 uur sluit de bibliotheek haar deuren.
TOEGANG: GRATIS
persbericht
ENGE MENSEN Auteur: Martin Wings
ISBN: 978 90 8666 111 4
Formaat: 13,5 x 21,5 cm
Omvang: 141 pagina's paperback. Prijs: € 12,50
Martin Wings de schrijver van deze soms ultrakorte verhalen vindt dat er steeds meer enge mensen zijn. Hij wil dan ook niets met hen te maken hebben, de pest is dat je niet om enge mensen heen kunt, ze zijn er nu eenmaal. Bijvoorbeeld een postbode die fluitend zijn werk doet. Hoewel die postbode niet voorkomt in deze verhalen. Is de schrijver zelf ook een beetje eng? Oordeel zelf! In ieder geval, hij doet niet mee, hij staat aan de kant, hij bekijkt de enge mensen en de wereld om hem heen.
Op 2 november 1978 kwam in de Spaanse havenstad Gijon het Argentijnse passagiersschip Malvinas aan. Aan boord Victor Quesada, niemandsvriend uit Eduardo Castex. De Malvinas had een barre tocht over de oceaan achter de rug, met als resultaat dat menig passagier gebukt ging onder zeeziekte. Tussenstops in Rio de Janeiro, Ponta Delgada en Santa Cruz de Tenerife had de opvarenden enigszins op adem doen komen, maar het ellendige weer op zee had de laatste twijfelaar toch doen besluiten voortaan het vliegtuig te kiezen. De bootdienst Spanje-Argentinië zou binnen enkele maanden definitief tot het verleden behoren.
Victor Quesada echter was de enige passagier die zich als een blok door de woelige baren heensloeg, opgeslokt als hij was door een dik boek met een muffig kaft met 756 bladzijden, dat hij in zijn hutkoffer meedroeg. Elke dag dwong hij zichzelf tot het lezen van 12 bladzijden uit De vernuftige edelman Don Quichote van La Mancha, een taak die vergemakkelijkt werd door de massale zeeziekte van zijn medepassagiers. Quesada had niet te lijden aan afleiding door medemensen.
Na 63 dagen arriveerde de Malvinas in Gijon en had Victor Quesada het boek uitgelezen. Monter betrad hij de kade, ademde de zilte lucht en zei tot zichzelf: ‘Het is zover.’
Victor was op 4 september 1945 ter wereld gekomen als zoon van Rafael Javier Quesada en Isabella Macfarlane. Vader Rafael was afkomstig uit een boerengeslacht, moeder Isabella de kleindochter van een Engelse immigrant. Als de vierde boerenzoon Quesada was Victor grootgebracht op een grote hoeve vlak buiten Eduardo Castex in het departement Conhelo in de provincie La Pampa. Het was geen gelukkige jeugd. Regelmatig waren er de stokslagen van vader en slechts de stille liefde van zijn moeder. Victor groeit op tot een wrokkige eenzaat, die het zijn vader niet gunt dat hij wellicht nog eens zal deugen. Hij heeft maar een droom. Vrijheid, weg onder het vaderlijke juk. Cowboy worden. Gaucho. Hij houdt intens van de natuur en verlangt naar het buitenleven. Maar op de boerderij maakt zijn vader hem gek. Victor is een gevoelige jongen, maar laat zijn omgeving alleen een ongeïnteresseerde, hardvochtige jongeman kennen. Op een avond, Victor is dan zestien jaar oud, maakt hij aan tafel een spottende opmerking, gericht aan zijn vader. Rafael schiet uit zijn slof. Hij geeft zijn zoon een aframmeling van jewelste.
Nog diezelfde avond besluit Victor, terwijl zijn rug en achterwerk nog nagloeien van de slaag, weg te lopen van huis.’s Nachts voegt hij de daad bij het woord. Na achtenveertig uur rondzwerven over het platteland vindt hij toevlucht in een klooster, waar hij een paar dagen blijft. De onrust blijft echter knagen. Victor wil ver weg en vertrekt weer, lift vier dagen door het land en komt vervolgens aan in het grote Buenos Aires. Hij neemt een baantje aan als loopjongen van een slager in de Calle Pinzón, in de wijk La Boca. Met het geld dat hij verdient voorziet hij in zijn levensonderhoud, huurt een piepklein kamertje en besluit op zekere dag een boek te kopen. Ogenschijnlijk betekent dat niets, maar vader Rafael haatte boeken en vond lezers maar intellectueel tuig. Victor neemt op subtiele wijze wraak op de afgunst van zijn vader en breekt daarmee definitief met zijn jeugd. Hij weet echter niet wat hij moet kopen, maar ziet op een tafel met aanbiedingen de Don Quichote van Horacio Cervantes liggen. Hij besluit het boek te kopen, maar leest er niet in voor hij navraag heeft gedaan naar het verhaal in de kroeg waar hij veel avonden slijt. Daar laat hij de naam van de schrijver vallen, waarna een oud mannetje met een hoornen bril en dikke glazen hem met zijn vervormde oogbollen bespottend toekijkt en zegt: ‘Jongen, neem liever een goed glas bier, van boeken lezen is nog nooit iemand oud geworden.’
In de stem hoort Victor zijn vader spreken. Hij verlaat woedend het café en begint thuis onmiddellijk te lezen. Overdag doorkruist hij op een roestige fiets de straten van La Boca. Daarna verdrinkt hij avond aan avond in de edelman Don Quichot uit La Mancha. Hij leest het boek vier maal opnieuw, vergeet de wereld om zich heen en raakt volledig verslingerd aan zijn boek. Hoewel Victor Quesada nog nooit een windmolen van dichtbij heeft gezien, laat staan een paard bereden, brengt de etstekening op de kaft hem in vervoering over al dat moois dat hem zou overkomen als hij ooit zelf de stoute schoenen zou aantrekken en het voorbeeld van de labiele Don Quichot zou volgen.
Jaren gaan voorbij zonder dat er iets gebeurd, maar ergens in het hoofd van Victor is het zaad gezaaid. Hij wil diep vanbinnen maar een ding: Don Quichot achterna. ‘Het moet’, denkt hij op een ochtend in 1974, inmiddels 29 jaar oud. Van loopjongen had hij het inmiddels gebracht tot eerste slagersknecht. En terwijl hij dagelijks zijn worsten draaide en de gehaktmolen bediende, bleef hij maar dromen over de witte reuzen in het Spaanse landschap. Met zijn baas, de norse slager Marcos Guevara, naar eigen zeggen een verre achterneef van de grote Che, wisselt hij alleen de noodzakelijke plichtplegingen. De gedenkwaardige Che en het Bolivariaanse ideaal interesseert Quesada niet, als hij er überhaupt al iets van weet. ‘Het moet’, denkt hij dus en beetje bij beetje neemt Victor zich voor het plan uit te voeren.
Na vier jaar werken voor een mager loontje in de slagerij heeft Quesada genoeg geld bij elkaar gespaard. Hij fietst naar de haven en koopt een ticket voor een enkele reis Buenos Aires-Spanje, vertrekdatum 5 september 1978.
De dag voor vertrek koopt hij van Marcos Guevara diens oude hutkoffer en neemt ontslag. Als dank voor bewezen diensten stopt de slager hem zwijgend wat extra geld en twee worsten toe en knijpt hem met vette vingers speels in zijn wang. Victor telt zijn spaargeld, pakt zijn spullen en fietst naar de haven, waar hij zijn rijwiel voor een paar pesos verpatst. Met als enige een bezit een hutkoffer met wat kleren en een boek monstert hij de veerboot Malvinas, met bestemming Gijon. Hangend over de reling zegt hij Argentinië vaarwel.
En zo kwam het dat Victor Quesada op die tweede november van het jaar 1978 het Spaanse vasteland betrad, vastbesloten zijn plan ten uitvoer te brengen. Monter nam hij een trein richting het binnenland en stapte uit in Albacete. Daar doolde hij een dag rond op zoek naar een paard. Maar toen een plaatselijke boer hem probeerde af te zetten voor een bejaard exemplaar met doffe ogen, bedankte hij met een ferm handgebaar. Hij liep zonder om te kijken weg en vertrok naar Ciudad Real. Daar had hij meer succes, of minder eisen; licht wanhopig kocht Victor van zijn laatste pesetas een vaal, scheelkijkend paard dat buitengewoon traag oogde. Verlekkerd telde de handelaar het geld en keek Quesada geringschattend na terwijl deze dromerig op de hals van het dier klopte en hem El Chava noemde. De nieuwe eigenaar had geen oog voor de gebreken van zijn kersverse rijdier en besteeg het trots. El Chava was een eigenwijs ros, dat weinig van sporen begreep. Het kwam zelfs zover dat Victor hem uren stond uit te schelden op een stil kruispunt even buiten de stad, omdat het dier geen been verroerde. Hoe en waarom het dier zich eindelijk in beweging zette is een raadsel, maar Quesada was te opgelucht om daar een punt van te maken. Hij maakte zich bovendien meer zorgen om zijn armoede, nu hij zijn laatste geld had opgeofferd voor een gebrekkig paard. Dat bleek echter een meesterzet, want de herbergen, hoeves en dorpen die hij aandeed bleken allemaal meelevende bewoners te hebben. De boeren, waarden en dorpelingen hadden zoveel medelijden met het slome, scheel kijkende ros dat ze Victor Quesada spontaan onderdak en eten aanboden. Zo doolde hij met El Chava rond in La Mancha, terwijl hij uit zijn ooghoeken wantrouwend naar de gepleisterde windmolens keek, die hem overal nastaarden.
Bang om een hak gezet te worden en overtuigd van zijn roeping om de wapens op te nemen tegen de reuzen uit zijn lievelingsboek sprak hij met niemand: Quesada zweeg als het graf. Af en toe fluisterde hij een waarschuwing tegen El Chava als deze zich verstapte. Het schele dier bleek nauwelijks recht te kunnen rijden en zich door niets te laten afleiden. Na enkele dagen kwam het tweetal in Manzanares aan. Na een goede maaltijd in een klein restaurant en een bak haver voor El Chava besloot Victor Quesada dat het genoeg was: de volgende dag moest zijn dag worden. Het was 19 november 1978 toen Quesada in een steegje tegen een steen in slaap viel met zijn paard aan zijn zijde..
De volgende ochtend wordt hij al vroeg wakker van het lelijke gehinnik van Chava, die ongeduldig met zijn hoeven schraapt over de kinderkopjes van het dorp. Victor kijkt op en knippert even met zijn ogen. Hij pakt zijn spullen, bestijgt zijn paard en zet koers naar het noorden. Het is een frisse, winderige dag. Na uren in stilte door het landschap te hebben gesjokt (soms gepasseerd door automobilisten die meewarig omkijken of naar hun voorhoofd wijzen), ziet Quesada in de verte een dorpje opdoemen met enkele onvermijdelijke windmolens. Zijn hart slaat over, terwijl hij het half verroeste bord in de berm ziet, dat de reiziger erop wijst dat Casa de Hurtado aanstaande is. Geduld, prent Quesada zich hardop in. Een kleine twintig minuten sjokken later besluit Quesada dat het genoeg is en geeft Chava onhandig de sporen. Hij schopt het dier hard in de flank, dat daarvan zo schrikt dat het in draf het veld in rent, luidkeels aangemoedigd door Victor Quesada, die zich de vernuftige edelman waant en met gebalde vuist verwensingen gilt tegen de windmolen, die recht voor hen opdoemt. De halfblinde Chava draaft met een luide klap te pletter tegen de windmolen, duikt in het stof en lanceert Victor, die blootshoofds tegen de windmolen bonkt, zijn schedel en nek breekt en op slag sterft. Het paard richt zich nog even op, hinnikt vals en geeft alsnog de geest.
Pas na enkele uren vinden verbaasde dorpelingen het gestorven tweetal en begroeven de vreemdeling op het piepkleine kerkhof, zonder grafsteen. Het paard werd in stukken gesneden en verbrand op het erf van een van de boeren van het dorp. In de zadeltas vinden de inwoners van het dorp de Don Quichote, verfomfaaid maar leesbaar. Onder verbazend gemompel gaathet boek van hand tot hand. Het staat nu te verstoffen in een boekenkast bij Alejandro Cuesta, landbouwer te Casa de Hurtado. De windmolen van het dorp heeft op de plek van de botsing een vage bruine veeg op het witte pleisterwerk, de enige getuige van de eenzame strijd en groteske dood van Victor Quesada.
Een van de dichters die zal optreden is Ronelda S. Kamfer (Kaapstad, 1981), naar verluidt is zij een van de spannendste jonge Zuid-Afrikaanse dichters van dit moment.
Ronelda bracht de eerste jaren van haar leven door op de boerderij waar haar grootouders werkten. Op haar tiende keerde ze terug naar de townships van Kaapstad, waar ze grote moeite had zich aan te passen aan de daar geldende regels. Haar leven werd vergald door gangsters die ze op weg naar school tegenkwam. Onder andere werd een klasgenootje voor haar ogen neergeschoten.
'Haar rauwe, intense en originele gedichten - geschreven in het Afrikaans - maken het zware leven in de townships bijna tastbaar. Haar werk is gepubliceerd in een aantal bloemlezingen. Haar eerste eigen bundel, Noudat Slapende Honde (2008) is in Zuid-Afrika zeer lovend ontvangen.'
Door de zwarte spiegeldoos
Is de kijk op mijn wereld
Weer
ga
loos
door het
raam
doorkliefde
de wolken-velden
De eindeloze roem
Van straatkant en duik
persbericht
Boek ‘Stuurloos’ als afsluiter bijzondere tocht
ZUIDHORN/LAUWERSOOG- Een succesvolle literaire tocht, zo kijken schrijver Gritter en dichter Koos van der Goot terug op de tocht ‘Stuurloos’ die ze in augustus en september meerdere malen gelopen hebben. Dit vond plaats in het kader van 40 jaar Lauwersmeer. Het was een bijzonder evenement waarbij proza en poëzie gecombineerd werden. Vanwege het succes kwam na de tocht al snel het idee om het verhaal uit te geven. Dit idee is nu gerealiseerd. Het boek ‘Stuurloos’ is te koop via www.boekscout.nl en de boekhandel.
Het verhaal speelt zich af rond de oude Lauwerszee, vlak voor de afsluiting in 1969. Jan Medema is een garnalenvisser die hoopt dat zijn zoon Wilco het roer van hem overneemt. Wilco, een artistieke jongen die meer oren heeft naar schrijven dan naar het vissersvak, moet hierdoor een moeilijke keuze maken. Hij moet kiezen voor zichzelf of voor zijn familie, die absoluut niet achter zijn schrijven staat. ‘Stuurloos’ zet deze strijd sterk neer in een verhaal, afgewisseld met poëzie.
Voor beide schrijvers is het boek een mooie afsluiting van zowel de tocht als het jaar.
Van der Goot: “We hebben afgelopen zomer een prachtige tocht gehad, het verhaal deed iets met het publiek. Natuurlijk moet je meer met een verhaal doen als het aangrijpt.” Ook Gritter is blij dat Stuurloos nu in boekvorm beschikbaar is. “Door dit boek kunnen we nog meer mensen een bewogen stuk geschiedenis laten beleven.”
Foto: de auteurs (op de voorgrond Gritter), gemaakt door Louis Godschalk
Meer informatie:
06-27312799
Op 1 december om 07:30 is chanssonier en acteur Ramses Shaffy in zijn geliefde woonplaats Amsterdam overleden. Voorjaar 2009 werd er slokdarmkanker bij hem geconstateerd. Klik voor meer info: Shaffy.nl
(foto)bron, Sandra van Mil)
Lange nachten
avonden
uitwaaierend
in cultuur
Op de bank,
’n leeslamp,
’n boek,
’n glas
Karrenvrachten
avontuur.
donderdag 19 november om 00:45 op Ned. 2 (VPRO)
de gedichten Singbarer Rest en Zwanzig für immer van Paul Celan (1920-1970)
Hoeveel lichtjaren
heb ik afgezien
op
zoek
naar
de afstandsbediening
van de televisie?
Meer bespiegelingen over televisie en het leven van Kristien Koudijs zijn nu te bewonderen op:
Vraag er naar bij uw boekhandelaar ISBN 978-90-78809-96-8
Passie, talent, creativiteit, zorgzaamheid
Talenten ontsprongen uit ’s werelds
evolutionaire aard
Opborrelende levensbehoeften bij
borelingen van Homo sapiens,
de zelfbenoemde Wijze Mens
Behoeften die worden uitgebuit
tot ingrediënten voor
economische slagvelden,
avonturerende charlatans,
en commerciële goudzoekers
Bij herhaling terugvallend op verslempte
oeroude wereldvisies
Door tijden heen liep de weg van ‘t her naar der
‘t Nu lonkt naar triomf van meer dan toen
en onbezonnen morgengloed
Scheppende krachten spelen geen rol in een
wereld waar de top vlagt met
gecriminaliseerde pluriformiteit en money first
De natuur vergeven
De eigen soort om ’t even
De planeet leeggeroofd
Reikend naar een exclusieve toekomst op
de maan of mars
Geleerd gezegd
Interspecifieke concurrentie
Da’s in vertaling uitbuiten,
culturele diversiteit verliezen en….
waardenarme politiek bedrijven
Slechtvallend onder tot randvolk weggeschreven
kunst- en cultuurdragende
minderheden,
verwordingen van de zogenaamde
Wijze Mens.
(foto: Jerry Bauer)
Tijdens Winternachten, het internationale literatuurfestival in Den Haag, zal journalist Wim Brands in gesprek gaan met de Amerikaanse auteur Jonathan Safran Foer. Het festival is van 14 t/m 17 januari 2010 in Theater aan het Spui en Filmhuis Den Haag.
Het gesprek met Foer gaat over de rol van chaos in zijn schrijverschap, over leefregels en literatuur en over zijn nieuwe non-fictie boek Dieren eten (Eating animals). Het langverwachte nieuwe boek van Jonathan Safran Foer zal in november 2009 verschijnen bij uitgeverij Ambo|Anthos. In een briljante synthese van filosofie, literatuur, wetenschap en undercoverjournalistiek onderzoekt Foer in Dieren eten de verschillende verhalen die we onszelf vertellen om ons eetgedrag te rechtvaardigen – van folklore tot populaire cultuur, van familietradities tot westerse mythen – en laat hij zien hoe die verhalen onze onwetendheid in stand houden. Dieren eten is een provocatieve verkenning van wat we eten, en waarom.
Jonathan Safran Foer (1977) debuteerde in 2002 met de roman Everything is Illuminated (Alles is verlicht), die inmiddels wereldwijd is vertaald. Met deze roman won Foer verschillende literaire prijzen, waaronder de National Jewish Book Award en de Guardian First Book Award. In april 2005 volgde de grote literaire sensatie Extreem luid & ongelooflijk dichtbij (Extremely Loud and Incredibly Close).
Foer studeerde filosofie aan Princeton. Hij is de samensteller van de anthologie A Convergence of Birds: Original Fiction and Poetry inspired by the work of Joseph Cornell.
Winternachten | zaterdag 16 januari 2010 | Theater aan het Spui Den Haag | 20.00u | www.winternachten.nl
Noot voor de redactie, niet voor publicatie
Voor meer informatie over Winternachten kunt u contact opnemen met Marianne Volleberg, hoofd publiciteit 070.3650222 of via marianne@winternachten.nl
persbericht
Poëthement in de bibliotheek deWitteDame
Thema: Woordkunst-Beeldende Kunst met presentatie van de bundel ‘ Creatief is mijn ongerief’ van Patrick van Schaijk.
Tijdens dit podium worden herinneringen opgehaald uit de jaren vijftig van de vorige eeuw waar in de eerste Kunstmarkt in Eindhoven (1956) kenmerkend was. Het was de eerste manifestatie van vrije kunstenaar voor een groot publiek in Eindhoven e.o. De Cobra beweging en de Vijftigers en niet te vergeten de ‘vrije’ jazzmuziek brachten de stemming mee om los te komen van de opgelegde regels opgelegd door zogenaamde autoriteiten. Deze vernieuwingen waren van belang voor de verdere ontwikkeling van kunstenaars, schrijvers en dichters uit de regio.
Tijdens dit podium wordt de bundel Creatief is mijn ongerief’ van Patrick van Schaijk gepresenteerd. Patrick is een jonge dichter die zijn levenservaringen in zijn teksten laat weerspiegelen en daarom begrippen als vrijheid hoog draagt. Hij heeft diverse malen opgetreden op de T-Catwalk. Een samenwerkingspodium van de st. Kleurrijke Stad en Poëthement. Hij zal tevens zijn bundel signeren.
Tijdens het podium treden op:de dichter/beeldende kunstenares Marije Kos, Ria van Amelsfoort, Willem Adelaar, Patrick van Schaijk, Theo van der Put, Volcmar Suis, Derrel Niemeijer, Herman Vos, Marleen van der Velden, Jan van der Pol, Angela Polderman en Pierre Maréchal.
De performer André van Eynthoeve draagt ‘Zeg me’ voor en draagt zijn inbreng op aan Luc Obers.
Dichtbundels die uitgekomen zijn naar aanleiding van de eerste Eindhovense kunstmarkten en werk van Lodewijk van Woensel (pseudoniem voor Louis Vrijdag) zijn tijdens het podium ter inzage.
De kunstenaars Marije Kos, Leonie Maréchal, Ine Oerlemans, Geoff Naylor, Arianne van Hout, Hella Martens, Rita Staals en Luc Obers omlijsten met hun werk het dichterspodium.
Presentatie: Pierre Maréchal en Angela Polderman
Productie : Pierre Maréchal
Contact : pmarechal@online.nl
Waar: Openbare Bibliotheek Eindhoven deWitteDame
(Emmasingel 22, 5611 AZ Eindhoven Centrum).
Met openbaar vervoer goed bereikbaar en in de
omgeving diverse parkeergarages.
Wanneer: Zondag 25 oktober 2009.
Tijd: 14.00 uur-16.30 uur.
Toegang: VRIJ.
persbericht
Sebes & Van Gelderen Literair Agentschap lanceert een schrijfwedstrijd via Twitter (volg: @PaulSebes), Linkedin en de eigen website www.BoekEenSchrijver.nl. Beginnende schrijvers kunnen hun beste hoofdstuk van een literair werk insturen en een gratis redactieronde bij Sebes & Van Gelderen Literair Agentschap winnen.
Voorwaarden:
Het hoofdstuk mag niet eerder in boekvorm zijn gepubliceerd
Deelnemers hebben nog niet eerder iets in boekvorm gepubliceerd bij een algemene literaire uitgeverij of in eigen beheer
Lengte: maximaal 20 pagina’s (A4). Regelafstand 1,5, Times New Roman 12
Genre: Literaire fictie/non-fictie. NB: Geen poëzie, Science Fiction/Fantasy of kinderboeken
Inzendingen alleen via de post o.v.v naam (geen pseudoniem), adresgegevens, telefoonnummer en emailadres.
Deadline: 1 december 2009
De geprinte versie graag opsturen naar:
Sebes en Van Gelderen Literair Agentschap
t.a.v. Twitter Schrijfwedstrijd - Stuur je beste hoofdstuk
Kerkstraat 301
1017 GZ Amsterdam.
De winnaar wordt 15 december 2009 bekend gemaakt via Twitter (@PaulSebes) en de website www.BoekEenSchrijver.nl. Over de uitslag wordt niet gecorrespondeerd, en zeker niet getelefoneerd.
De onderzoeker meende wat hij zei
Dat hij een reis had gemaakt
Een reis in het onbekende
In het verleden, doch in zijn stoel
Schrijvend en gebogen over aantekeningen
Overwinnen van de schaamte
Een krappe buik
met spanbroek
Suikergoed en vijfcentsbroden
Ja, ik moet hem wijzen
Het is moeilijk zeulen met zo'n gasbom
PERSBERICHT
Het nieuwste deeltje uit de Slibreeks is ‘Er staat een huis aan Schelde’ van Hans Warren.
Hierin zijn ongepubliceerde gedichten opgenomen, werk uit de jaren 40 van de vorige eeuw, waaronder een curieuze satirische reeks ‘Dit is poëzie van de gemeentesecretarie’, uit de periode dat Hans Warren werkzaam was als ambtenaar van de burgerlijke stand in Borssele. Mario Molegraaf, 23 jaar Hans levenspartner, stelde dit deeltje samen en voegde er enkele van de honderden tekeningen van Hans aan toe.
De vroege en onbekende Hans Warren met als openingsgedicht het grote gedicht Er staat een huis aan Schelde, waaraan hij, getuige de uiteenlopende versies, lang heeft gewerkt en veel belang heeft gehecht. Er staat een huis aan Schelde/ Hoog op de brede dijk,/ Onwrikbaar in de stormen,/ Wit in de zon te kijk. Zo luiden de beginregels. Een magnifiek huis. Als een verankerd schip/ Boven de brede stormen/ Aan ’t wijde grijze slik, aldus de eindregels.
Doodzonde dat dit huis, waar hij de eerste vijfentwintig jaar van zijn leven doorbracht, heeft moeten wijken voor onze onstuitbare dadendrang, om over de Kaloot, Hans biotoop, maar te zwijgen. Zonder lidwoord voor Schelde, dat zou het ritme van het gedicht verpesten en Hans had een groot gevoel voor maat.
De aanleiding tot dit deeltje was het voltooien van de inventarisatie van de immense literaire nalatenschap van Hans Warren die in 2004 aan de Zeeuwse Bibliotheek werd toevertrouwd.
Alle facetten van deze nalatenschap worden voor het voetlicht gebracht in de tentoonstelling die dezelfde naam draagt als het Slibdeeltje en die te zien is in de Zeeuwse Bibliotheek tot en met 7 november 2009.
‘Er staat een huis aan Schelde’ is verkrijgbaar via de uitgever:
CBK Zeeland, Balans 17, 4331 BL MIDDELBURG
Tel. 0118-611443, slibreeks@cbkzeeland.nl
Prijs 9 euro
Bezige bij Ina Stabergh produceert kwaliteitshoning
Recensie over Darwin en ik, haar nieuwste gedichtenbundel
door Thierry Deleu
Het portret van Charles Darwin sierde onlangs de omslagen van Nature, Science, Bionieuws, Scientific American, De Groene Amsterdammer, BBC History en vele andere tijdschriften. Het is daarmee voor de aandachtige kioskbezoeker duidelijk: 2009 is het Darwinjaar. Op 12 februari 1809 werd Darwin geboren. Wij vieren dus zijn tweehonderdste verjaardag. Op 24 november 1859 rolde zijn beroemde boek On the Origin of Species by Means of Natural Selection, or the Preservation of Favoured Races in the Struggle for Life, kortweg de Origin, van de persen. Dat is dit jaar 150 jaar geleden. Ook Ina Stabergh viert mee met een nieuwe gedichtenbundel, Darwin en ik.
Ina Stabergh, pseudoniem voor Berthy Stas, publiceerde haar eerste gedichten in 1983. Sindsdien verschenen er van haar negen bundels en een groot aantal gedichten in verscheidene literaire tijdschriften en bloemlezingen in Vlaanderen en Nederland. Verscheidene gedichten werden vertaald, op muziek gezet en uitgevoerd. Zij schrijft ook met regelmaat gedichten bij het werk van beeldende kunstenaars. Ina Stabergh is ook de eerste vrouwelijke stadsdichter in Vlaanderen!
Stabergh is echter niet alleen dichteres: zij schrijft ook proza (novellen, romans, verhalenbundels en toneel).
Haar poëzie spreekt aan, dit is een feit! Dat werd al herhaaldelijk geschreven door recensenten uit Nederland en Vlaanderen. Wat zij te zeggen heeft, staat geschreven, echter niet met de bedoeling om het snel te lezen en dan opzij te leggen. Een gedicht van Ina Stabergh moet je tijd gunnen. Zij bereist zichzelf en de andere. Zij is voortdurend op zoek naar haar grenzen, om te zien hoe ver haar vrijheid reikt.
Ook letterlijk reist zij veel en graag, maar niet de pleisterplaatsen zijn belangrijk, of de gebeurtenissen, maar vooral de mensen. Ina Stabergh brengt hierover verslag uit, om de eigen chaos te herscheppen. Zij neemt afstand en kijkt kritisch op haar leven en op dit van de mensen om haar heen en verder af.
Haar poëzie is ad rem: er is spanning, ironische vraagstelling, flexibele vormgeving waarin zij haar ideeën giet. Bij het overzicht van haar bundels valt ook haar sociaal engagement op.
Darwin en ik is een heel bijzondere uitgave. Niet alleen omdat de bundel verschijnt naar aanleiding van de viering van de 200ste geboortedag van Charles Darwin, die 150 jaar geleden zijn belangrijkste werk The Origin of Species publiceerde, maar vooral omdat beiden, Darwin en Ina Stabergh, op dezelfde dag zijn geboren: Darwin op 12 februari 1809 en Stabergh op 12 februari 1945.
Darwin en ik laat opnieuw het brede woordlandschap van Ina Stabergh zien. Uit alles wat zij tot nu toe schreef, spreekt de liefde voor het leven. Het leven in al zijn facetten. Weinig anderen weten dit zo trefzeker te verwoorden.
Hoewel de protagonisten een parallel spoor volgen en zich aan elkaar optrekken en zich bewegen binnen eenzelfde spanningveld, zoekt de dichter haar eigen weg, zij positioneert zich onrustig en trekt gedreven haar eigen spoor. De ambivalentie van deze bundel valt op en dit maakt dat de dichter Darwin niet naholt, maar zijn evolutietheorie een nieuwe dimensie verleent.
Onderweg toont zij zich onzeker, wisselend van stemming, zij verwoordt de pijn van het zoeken, de blijdschap van de ontmoeting, de euforie van het grote gelijk.
donderdag 8 oktober om 00:55 op Ned. 2 (VPRO)
Het gedicht Minnecyclus in drie delen van Eddy van Vliet (1942-2002).
midden juni begon de bloei:
tientallen trossen met honderden
rooswitte rozen, krioelden in
de blauwe midzomerwarmte
dag na dag, zoals vroeger in de
processie, lag de grasmat onder
de guirlande met maagdelijke
rozenblaadjes besneeuwd
ineens begon de metamorfose:
de frisse welriekende roosjes
werden trossen met groene
rozenbottels , die aan de
vroege herfst deden denken
nu in de welwillende oktoberzon
zijn ze vurig roodoranje
en prijken als herinneringen
aan de vergane zomer
De vijftiende edite van Winternachten zal plaatsvinden van donderdag 14 t/m zondag 17 januari 2010 in Theater aan het Spui en Filmhuis Den Haag.
Tijdens het festival ontmoeten schrijvers, denkers en dichters met uiteenlopende culturele achtergronden elkaar. Onder anderen Antjie Krog (Zuid-Afrika) zal in januari in Den Haag aanwezig zijn. Zij opent het festival met de jaarlijkse Winternachtenlezing. Na de lezing gaat zij in gesprek met Yiyun Li (China) en Tarun Tejpal (India). Fouad Laroui zal als gespreksleider optreden. Onderwerp van de lezing is de vraag of universele regels zoals de Universele verklaring voor de rechten van de mens nog wel overeind staan. Of wordt het tijd om de verklaring te herformuleren met nieuwe machthebbers als China en India op de voorste rij?
Thema
Schrijvers staan er sinds jaar en dag om bekend geen warme verstandhouding met regels te onderhouden. Ze hebben de neiging regels enthousiast aan hun laars te lappen, regels te herschrijven en daarmee taboes te doorbreken. Nu klinkt alom een roep om nieuwe regels. Niet alleen de crisis bij de banken en de groeiende invloed van nieuwe economieën liggen daaraan ten grondslag. Ook schijnbare kleinigheden als twijfel omtrent omgangsvormen die stuklopen omdat ze niet meer voldoen in een multiculturele global-village, spelen in dat proces een rol. Wat nu?
Is het tijd voor landen als Nederland om, na een halve eeuw vooral persoonlijke vrijheden en individualiteit te hebben nagejaagd, nieuwe gedragsregels op te stellen? En kunnen schrijvers een bijdrage leveren aan de zoektocht naar nieuwe regels of blijft het de taak van literatuur om met regels te spelen, ze ter discussie te stellen en ze te doorbreken?
In het kader van deze vragen gaat Winternachten vrijdagavond op zoek naar de Gouden Regel en stelt het festival op zaterdagavond Literatuur & Chaos centraal.
Namen van andere genodigde auteurs uit binnen- en buitenland worden binnenkort bekendgemaakt. Het volledige programma zal in november bekend zijn.
(affichebeeld 2010 - foto Simon Warmer)
A thing of beauty is a joy forever:
Its loveliness increases; it will never
Pass into nothingness; but still will keep
A bower of quiet for us, and a sleep
Full of sweet dreams, and health, and quiet breathing.
Vanaf 15 oktober 2009 zal Bright Star in de Nederlandse bioscopen te zien zijn.
Het verhaal van de romance tussen de negentiende-eeuwse dichter John Keats (Ben Whishaw) en Fanny Brawne (Abbie Cornish). Aan deze relatie kwam na drie jaar abrupt een einde door de dood van Keats.
Regisseuse Jane Campion, die een Gouden Palm won voor The Piano in 1993, werd dit jaar met Bright Star genomineerd voor de prestigieuze prijs van het filmfestival in Cannes.
Zie hier de trailer van Bright Star.
donderdag 24 september om 01:14 op Ned. 2 (VPRO)
Het gedicht The excuse van Michael Domin (1945-2004).
Wekelijkse uitzending van De Avonden op zaterdag. Radio 6 (VPRO) van 8:02 - 12:00
Met op zaterdag 19 september o.a.:
- Wim Brands die recent verschenen literatuur behandelt. Fictie en non-fictie.
- Een kort verhaal van A.L. Snijders.
- Gesprekken met dichter K. Michel en met dichter en prozaschrijver K. Schippers naar aanleiding van het boek Vanuit de Zuidas. Samen met twee schrijvers, een tekenaar en een vormgever reageren zij in Vanuit de Zuidas op de ontwikkeling van het zeer prestigieuze en minstens zo controversiële uitbreidingsgebied van Amsterdam.
- Herm Pol, bedrijfsleider van een Amsterdamse boekhandel, bespreekt een buitenlands boek.
- Een gesprek met acteur en theatermaker Genio de Groot n.a.v. de theatervoorstelling die hij maakte naar de roman De filantroop van Theodor Dalrymple. Het testament van een seriemoordenaar.
De 3de editie van Manuscripta, de feestelijke opening van het nieuwe boekenseizoen, is door ruim 5.000 boekenliefhebbers bezocht.
Naast de bekendmaking van de zes genomineerde boeken voor de NS Publieksprijs, werd onder meer het boekenconcept de Dwarsligger onthuld door minister Plasterk en het schrijversduo Nicci French. Literaire schrijvers als Thomas Rosenboom, A.F.Th., Herman Brusselmans en Oek de Jong werden geïnterviewd naar aanleiding van hun nieuwe boek of boekverfilming. Bekende Nederlanders waaronder Willeke van Ammelrooy, Paul Jambers en zwemmer Maarten van der Weijden presenteerden hun biografie.
Debutant Ivo Victoria, kinderboekenauteur Francine Oomen, directeur van Stichting Vluchteling Tineke Ceelen presenteerden onder anderen hun nieuwe boek op Manuscripta. Gedebatteerd werd er met Rotterdamse politici Marco Pastors en wethouder Dominic Schrijer naar aanleiding van het boek Afri. Leven in een migrantenwijk van Jutta Chorus.
Manuscripta vindt volgend jaar wederom plaats in het eerste weekeinde van september, zondag 5 en maandag 6 september.
Vannacht een nieuwe marathonuitzending van de Dode Dichters Almanak. Deze almanak bestaat uit uniek beeld- en geluidsmateriaal van overleden dichters die uit eigen werk voorlezen. O.a. materiaal van Hugo Claus, Jan Eijkelboom en Adriaan Jaeggi (fotobron).
De begeleidende muziek is van Henny Vrienten.
Ned. 2, 00:20 (VPRO)
PERSMEDEDELING st. Poëthement Eindhoven io 20 september 2009
DICHTERS IN HET TEKEN VAN VRIJHEID
Eindhoven is op 18 september 1944 bevrijd door de geallieerden. In het kader daarvan zijn er diverse activiteiten en dus eveneens van de dichters. In samenwerking met Emilio de Vlam heeft Poëthement het project ‘Dichtjesroute’opgezet. Dichters en kunstenaars die hier aan mee hebben gewerkt tijdens het Project 65sec. dichten voor de Vrijheid worden op 18 september op groot scherm op het Stadhuisplein te Eindhoven geprojecteerd. Daarnaast wordt van hun werk een dvd en bundel gemaakt. De twee voormalige stasdsdichters en de huidige worden gefilmd met hun tekst voor Omroep Eindhoven TV en het programma Poëthement in de Bibliotheek deWitteDame sluit de dagen af met een podium over VRIJHEID. Vergis je niet ook in Eindhoven anno 2009 is vrijheid voor mensen niet altijd iets van alledag. Soms wordt een kopje thee drinken bij de buren al ervaren als een moment van vrijheid…
Vooraf aan het programma VRIJHEID presenteert Nick Brok (technicus bij Poëthement) zijn jeugdboek di manidriaga., de drakenmeester. Illustraties Marc Ghijsels. Het boek is uitgegeven als paper-back bij uitgeverij Shaker Media in Maastricht (ISBN: 978-90-489-0027-5). Zie voor nadere informatie het persbericht in de aanhechting.
Tijdens het programma van Poëthement treden o.a. met eigen werk op de dichters Willem Adelaar, Angela Polderman, Pierre Maréchal, Frans van Hoof, Dezzel Niemeyer, Jan van der Pol, Patrick van Schaijk, Jacob Bisschops en Erica de Stercke.
De intertainer/dichter André van Eynthoeve. Tevens worden gedichten voorgedragen van: Ceriel Gladines, Jan Campert, Gerard den Brabander, A. den Doolaard, Nel Verhoeven en Pierre van der Voort. Daarnaast is een kleine verzameling gedichtenbundels in te zien over de Tweede Wereldoorlog en over vernietiging.
Op scherm worden een aantal dichters getoond die in 2004 meededen aan het project ; ‘60 uren dichten voor de vrijheid’. Met name die dichters die niet meer tot de levenden behoren.
Verder is er veel muziek met thema’s die slaan op het thema Vrijheid.
Presentatie: Pierre Maréchal, Angela Polderman, Willem Adelaar.
Organisatie: Pierre Maréchal
Techniek : Boekpresentatie : Jan Verbakel ; Poëthement: Nick Brok
Waar: Bibliotheek deWitteDame, Emmasingel 22 Eindhoven (Centrum). Met openbaar vervoer goed bereikbaar. Parkeergarages in de naaste omgeving.
Wanneer: 20 september 2009
Tijd: Boekpresentatie jeugdboek Di Manidriaga, de Drakenmeester 13.30 uur-14.30 uur.
Programma Poëthement thema VRIJHEID 14.30 uur-16.30 uur.
Toegang: VRIJ.
Contact: Poëthement: pmarechal@online.nl
Voor de agenda: Dichters die als woordkunstenaar mee willen doen in de Atelierroute op 4 en 5 oktober in Eindhoven e.o. kunnen zich aanmelden: pmarechal@online..nl. Info: over de Atelierroute zie bij: http://88.159.8.164/atelierroute/2009/lijst.php
ik waagde me tot het schrijven van poëtische zinnen
nadat ik landschappen uit de Vlaamse Ardennen
beladen met expressie had gezien
ik stond in het boetserende zonlicht van een augustusavond,
in het Brakelse Parike, aan ’t Priem, voor oude lindebomen
die links en rechts van een kruisbeeld staan
ik dacht aan Emiel Claus, Gustaaf De Smet,
en aan zwart-witfoto’s van Stephan Vanfleteren
daarna aan de zandbanken van de tertiaire zeeën
PERSBERICHT
Poëziefestival Elswout
Uniek zomers festival met acht dichters van naam en een singer songwriter op Landgoed Elswout nabij Haarlem.
Zaterdag 22 augustus dragen de grote Nederlandse dichters F. Starik, Bas Belleman, Ester Naomi Perquin, Menno Wigman, Vrouwkje Tuinman, Anne Vegter, Piet Gerbrandy en Alfred Schaffer werk voor op het grasveld op Landgoed Elswout te Overveen. Hun optredens worden afgewisseld met muziek van singer songwriter Suzan Zeegers.
Presentatie: Lucas Hirsch (Kleine Revolutie Producties)
Er kan gepicknickt worden! Bezoekers dienen zelf eten en drinken mee te nemen, er zijn geen consumpties verkrijgbaar.
Ontvangst:: vanaf 17.00 uur, Aanvang: 17.00 uur – Einde 20.30
Bereikbaarheid: Vanaf station Overveen zal een Tuk Tuk rijden om gasten naar het Landgoed te vervoeren, maar ook per bus (lijn 4 en lijn 84 vanaf Station Haarlem, check ov9292.nl), fiets en auto is Elswout uitstekend bereikbaar.
Techniek: ArtCast in samenwerking met het Patronaat.
Boekverkoop: Athenaeum Boekhandel Haarlem.
De avond is gratis toegankelijk, alleen voor de entree van het Landgoed dient € 0,50 per persoon betaald te worden.
VOOR MEER INFORMATIE
Lucas Hirsch: kleinerevolutie@gmail.com.
Boekpresentatie Dichter op Locatie: ´Met beide voeten in de modder II´.
Met optredens van Andy Willoughby & Bob Beagrie, Guido Utermark, Henk van Zuiden, Eva Meijer en Diann van Faassen.
Zanger Willem Jacobs introduceert alle dichters met een muzikale bewerking van een gedicht uit de bundel.
ZATERDAG 15 AUGUSTUS VAN 14.00 - 17.00 uur
ENTREE: GRATIS
Presentatie: Harry Zevenbergen
Roeibotenverhuur en Theeschenkerij 'De Waterkant' (in het Westbroekpark t.o. Haringkade)
De 9e editie van Poëzie aan de Waterkant staat in het teken van de boekpresentatie van 'Met Beide Voeten in de Modder #2' (uitgeverij de Brouwerij). Net als in de succesvolle eerste Dichter op Locatie-bundel kregen vijf dichters van Stadsdichter Harry Zevenbergen de opdracht om een week lang te verblijven op een locatie naar keuze in Den Haag. De ervaringen van dat verblijf werden vastgelegd in een dagboek met foto's en een serie gedichten. De verhalen van de dichters geven een bijzondere kijk op het reilen en zeilen achter de schermen op plekken waar een buitenstaander niet zo snel toegang krijgt.
Voor meer informatie over: Dichter op locatie op: www.stadsdichter.nl
Het boek: http://uitgeverijdebrouwerij.web-log.nl/
Voor meer informatie over Poezie aan de Waterkant: Harry Zevenbergen 070-3803862/06-17507890
Drama (NL, 2006) naar de roman van Ronald Giphart met Carice van Houten e.a.
Als de jonge schrijver Giph met een groepje vrienden vakantie aan het vieren is op La Palma, merkt hij het overlijden van zijn moeder niet te hebben verwerkt.
maandag 10 augustus 2009, Ned. 3, 20:30 (VARA)
Athenaeum Boekhandel zal op 15 augustus 2009 i.s.m. De Bezige Bij een dichtersfestival organiseren vanwege Remco Camperts tachtigste verjaardag. Hiernaast zal de De Bezige Bij drie gelegenheidsbundels uitbrengen.
Het dichtersfestival is voor iedereen toegankelijk. Aanvang: 16:00 buiten op het Spui in Amsterdam.
25 dichters waaronder Mark Boog, Neeltje Maria Min, Bernlef, Hagar Peeters, Victor Schiferli, Rob Schouten en Menno Wigman zullen het gedicht voordragen dat zij speciaal hebben geschreven voor Poëzie is een daad. Gedichten voor Remco Campert, een bundel in opdracht van De Bezige Bij voor Camperts tachtigste verjaardag. Aan het slot van de bijeenkomst zal Remco Campert zelf optreden. Camperts eigenlijke verjaardag was op 24 juli j.l.
De lucht wolkt grijs en grauw over het meer
Donderkoppen krullen dreigend
Het trekt van oost naar west
Het zoekt, het is op weg naar mij
Aan de rand van het water kniel ik neer
Mijn wereld is leeg, en zelfs de vogels
Zwijgen
Traag trekt het verder, de vroege nacht
Het geschuurde water geeft geen krimp
Het wacht, net als ik
Op een teken
Op een oordeel
Ik richt me op en hef de armen
Ik groet het geweld dat komen gaat
Als ik wat waard ben, blijf ik leven
Zo niet, dan zal ik sterven
Laatste reacties